Na haar verplichte forfait voor de halve marathon van Brussel, is queen dani gisteren toch opnieuw beginnen trainen. Kwestie van de conditie niet helemaal te laten wegebben. Plaats van gebeuren, de nagelnieuwe piste van Vrije Universiteit Brussel. Eigenijk is ze een jaar oud, maar doordat er geen vrije toegang meer is, kan geen mens dat zien. Gisterenmiddag onze sportkaart gaan kopen (17 euro) en na het werk meteen aan de slag.
Terwijl ik mijn langste tempotraining totnogtoe afmaalde, werkte mijn wederhelft zich officieel terug op tot status van loopster. Ze genoot zichtbaar van haar eerste training terug. En ik kan er ook alleen maar voordeel uit halen. Het moeilijkste aan trainen na een drukke dag op het werk is vertrokken geraken. Nu kunnen we op het werk vertrekken en samen trainen, en toch ieder ons ding doen.
In totaal draaide ik gisteren 26 rondjes op de piste. Al bij al zonder gek te worden. Na de opwaming stond 8km tempo op het programma, aan 4min/km. Het voordeel van een piste voor tempotraining is dat je exact weet waar je bent en hoe ver het nog is. Natuurlijk zou ik liever in een bos lopen, maar als dit compromis betekent dat Danielle en ik samen kunnen trainen, zijn de bomen rond de VUB-piste goed genoeg voor mij.
De training ging vlotter dan verwacht. Ik haalde gemiddeld 3'51"/km terwijl het gevoelsmatig nooit erger werd dan 'comfortably hard', wat precies de bedoeling is van tempotraining. Na minder dan 2 weken specifieke looptrainingen merk ik al tekenen van de oorzaak van mijn minder presteren tijdens de afsluitende proef van een triatlon. Er waren wel weken dat ik de kilometers afmaalde, maar er is een duidelijk verschil tussen kwantiteit en kwaliteit.
Waar ik vroeger een long run deed en nog wat andere loopjes zonder echt afgelijnd doel, train ik nu veel specifieker. Een intervaltraining, een tempotraining, een long run en nog een easy run met strides of hill sprints. Als ik eerlijk ben is dat geen nieuws voor mij, het was een bewuste strategie om zo veel mogelijk training in een week te proppen. Nu kan ik mijn trainingen mooi spreiden, altijd een dag rust na de intervaltrainingen, geen zware training de dag na de long run,... Als je daar ook nog eens specifieke zwem- en fietstrainingen moet bij inpassen, kan dat uiteraard niet meer.
Naar volgend jaar toe zal ik dus toch wat creatiever moeten omspringen met de beschikbare tijd. Misschien opteer ik wel voor het systeem van zwem-, fiets- en loopweken, waar je vooral de nadruk legt op een bepaalde sport gedurende een week. In ieder geval hervat ik vandaag terug de zwemtraining. Het wordt tijd dat ik mijn watergevoel en zwemtechniek terug op peil breng. En zo hoop ik stap voor stap dichter bij Hawaii te komen...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten