Even weggeweest uit de blog-o-sfeer, maar het was niet vrijwillig. Of toch niet helemaal...
Op de jaarlijkse ploegentijdrit in Zolder stonden we met een aangepaste ploeg aan de start. Kersvers schooldirecteur Marc stond zijn plaats af aan Johan Roskams. Achteraf bekeken was dat niet eens zo'n slechte beslissing, het weer was abominabel slecht. En dat in combinatie met een circuit dat vol olie lag van de 24 urenrace een week vroeger resulteerde in een spekgladde piste.
Bij mijn eerste kopbeurt - op het snelste stuk van het parcours - moesten we door een van de 2 bochten die we niet aan volle snelheid konden nemen. En voor ik het goed en wel besefte lag ik daar op de grond. Ik had niet eens de tijd om de val bewust mee te maken, gewoon, knal tegen de grond en de grindbak in. Gelukkig bleven mijn ploeggenoten allemaal recht en bleef de schade beperkt tot mijn lijf. De eerste reactie was om terug op mijn fiets te springen, maar bij inspectie van mijn lijf, bleek dat toch niet echt een optie te zijn. Mijn heup lag helemaal open, in een vieze wonde die vol grind zat. En echt flexibel was ik ook niet meer. Dus maar binnengereden en meteen op zoek gegaan naar een EHBO-post (die bleek te bestaan uit een ambulance die met een ander slachtoffer naar het ziekenhuis was).
Voor een organisatie van dokters is dat toch een (kleine) smet op het palmares, maar ja. Gelukkig reageerden ze snel en voor ik het goed en wel besefte was ik op weg naar de plaatselijke spoedgevallendienst. Daar werden geen breuken vastgesteld en na de pijnlijke wondverzorging kon ik terug op pad.
De plannen om de marathon van Eindhoven te lopen vielen meteen definitief in het water. Ondertussen zijn we tweeëneenhalve week verder en ben ik nog niet terug kunnen beginnen trainen. Sporadisch heb ik een looptraininkje geprobeerd, maar mijn bekken staat duidelijk niet helemaal recht en dus kies ik maar voor de voorzichtige aanpak.
Terwijl de gelukkigen der aarde zich aan het voorbereiden zijn voor de moeder der triatlons, is mijn off-season al volop bezig. Zo erg zelfs dat ik al terug snak naar training. Gelukkig is het nieuwe academiejaar ondertussen van start gegaan en wordt die drang naar training onderdrukt door vermoeidheid van een hele dag studenten opvangen met allerlei vreemde vragen. Hopelijk geneest de wonde snel, kan ik mij laten "uitlijnen" en kan de voorbereiding richting Lake Placid volgend jaar beginnen. Oh ja, en binnen minder dan 4 weken heb ik eindelijk vakantie, ook dat is al te lang geleden...
