dinsdag 19 augustus 2008
Hückeswagen in beeld
Voor een versie in hogere kwaliteit klik hier.
Ik wil ook nog eens expliciet mijn support crew bedanken en dan in het bijzonder Jeroen voor de coaching tijdens het lopen! De juiste informatie op het juiste moment krijgen, maakt 23km hard lopen een stuk makkelijker. Merci...
maandag 18 augustus 2008
1/2 Hückeswagen triathlon (deel 2)
Race day begon nog eens vroeg: om 5u30 liep de wekker af. Niet dat ik hem nodig had, want ik had heel slecht geslapen. Ondertussen weet ik gelukkig dat dat geen slecht teken hoeft te zijn. Meteen aan het ontbijt een hoop Deutsche Brötchen met honing en confituur binnengespeeld. Daarna op weg naar de wedstrijd.
Anderhalf uur voor de start arriveerden we in de nerveuze drukte die blijkbaar universeel is bij een triatlon. Mensen die hun zenuwen de baas trachten te blijven, vaak door (te) luidruchtig grapjes te maken. Niet te veel van aangetrokken en mijn gerief in de wissel geplaatst zodat ik daar niet al te veel tijd naar dat zenuwachtig gedoe moest blijven luisteren.
Aan de echte zwemstart was de sfeer heel gemoedelijk, een mens zou nog vergeten dat hij vol aan de bak moest. Dus toch maar even losgezwommen en mij klaargezet op de eerste rijen van de individuele startgroep. Dat is altijd een beetje zoeken, zeker in het buitenland. De start was hectisch en iedereen begon te zwemmen als gekken. Even vreesde ik dat ik mijn optimistische startplaats verkeerd gegokt was, maar na 200m viel het plots helemaal stil en zwom ik al snel alleen. Vermits we recht tegen de zon in moesten zwemmen en er slechts 3 boeien waren, zag ik eigenlijk totaal niet waar ik naartoe moest. Links van mij zwom nog een atleet en licht voor mij kon ik af en toe ook iemand rechts van mij ontwaren. Ik heb me dan maar op hen gebaseerd en dat bleek goed gegokt, want ik kwam recht op de verste boei uit. Met de zon achter ons kon ik me perfect oriënteren en kwam ik al snel in snelle voeten terecht. Ik heb me dan ook maar laten binnenzuigen. Als 11de of 12de uit het water in 27'34", daar kon ik meer dan tevreden mee zijn.
Mijn compagnon meteen afgeschud in de wissel en er alleen vandoor. Ik zat meteen in een goed ritme en wist dat er niet al te veel uit de achtergrond zou terugkomen. Na de eerste lange klim bleek mijn versnellingsapparaat wat tegen te sputteren, vooral bij het opschakelen. Nochtans had ik er de 2 voorgaande dagen niets aan gemerkt. Rustig blijven en vooral niet panikeren was de boodschap. Eigenlijk was dat het meest opmerkelijke dat er tijdens de 74km fietsen gebeurde. Ik kreeg tussentijden door van Jeroen en die waren hoopgevend. Even verschoot ik toch wanneer iemand terugkwam uit de achtergrond, die had blijkbaar 1 minuut goedgemaakt op een ronde. Gewoon eigen tempo blijven rijden bleef ik mezelf inprenten. Goed idee bleek achteraf, want na minder dan 1km lopen had ik hem al terug te pakken.
Enkel de laatste ronde begonnen mijn benen een beetje last te vertonen van de snelle opeenvolging klimkilometers, maar ik had nooit het gevoel dat ik mijn lopen aan het hypotekeren was. De wissel verliep vlekkeloos en ik kon meteen op pad voor mijn 23km lopen. Eerste kilometer was bergop en daar had ik meteen het goede ritme te pakken. De daaropvolgende 4km bergaf naar Hückeswagen gingen ook vlot en snel. Jeroen begeleidde mij op zijn fiets en dankzij die steun werden de paar moeilijke momenten tijdens het lopen altijd snel weggewerkt. Op een klein dipje na 10km na heb ik eigenlijk op geen enkel moment echt problemen gekend. Gewoon mijn tempo blijven lopen en geconcentreerd blijven op looptechniek was het devies. Dat lukte wonderwel, ik kon zelfs nog even genieten van het wondermooie decor waarin deze wedstrijd plaatsvond. In de laatste ronde kon ik nog 1 atleet oprapen en zo supertevreden als 4de over de streep lopen in 4u12'43" (zie vorige blog voor uitleg over de klassementen).
Anderhalf uur voor de start arriveerden we in de nerveuze drukte die blijkbaar universeel is bij een triatlon. Mensen die hun zenuwen de baas trachten te blijven, vaak door (te) luidruchtig grapjes te maken. Niet te veel van aangetrokken en mijn gerief in de wissel geplaatst zodat ik daar niet al te veel tijd naar dat zenuwachtig gedoe moest blijven luisteren.
Aan de echte zwemstart was de sfeer heel gemoedelijk, een mens zou nog vergeten dat hij vol aan de bak moest. Dus toch maar even losgezwommen en mij klaargezet op de eerste rijen van de individuele startgroep. Dat is altijd een beetje zoeken, zeker in het buitenland. De start was hectisch en iedereen begon te zwemmen als gekken. Even vreesde ik dat ik mijn optimistische startplaats verkeerd gegokt was, maar na 200m viel het plots helemaal stil en zwom ik al snel alleen. Vermits we recht tegen de zon in moesten zwemmen en er slechts 3 boeien waren, zag ik eigenlijk totaal niet waar ik naartoe moest. Links van mij zwom nog een atleet en licht voor mij kon ik af en toe ook iemand rechts van mij ontwaren. Ik heb me dan maar op hen gebaseerd en dat bleek goed gegokt, want ik kwam recht op de verste boei uit. Met de zon achter ons kon ik me perfect oriënteren en kwam ik al snel in snelle voeten terecht. Ik heb me dan ook maar laten binnenzuigen. Als 11de of 12de uit het water in 27'34", daar kon ik meer dan tevreden mee zijn.
Mijn compagnon meteen afgeschud in de wissel en er alleen vandoor. Ik zat meteen in een goed ritme en wist dat er niet al te veel uit de achtergrond zou terugkomen. Na de eerste lange klim bleek mijn versnellingsapparaat wat tegen te sputteren, vooral bij het opschakelen. Nochtans had ik er de 2 voorgaande dagen niets aan gemerkt. Rustig blijven en vooral niet panikeren was de boodschap. Eigenlijk was dat het meest opmerkelijke dat er tijdens de 74km fietsen gebeurde. Ik kreeg tussentijden door van Jeroen en die waren hoopgevend. Even verschoot ik toch wanneer iemand terugkwam uit de achtergrond, die had blijkbaar 1 minuut goedgemaakt op een ronde. Gewoon eigen tempo blijven rijden bleef ik mezelf inprenten. Goed idee bleek achteraf, want na minder dan 1km lopen had ik hem al terug te pakken.
Enkel de laatste ronde begonnen mijn benen een beetje last te vertonen van de snelle opeenvolging klimkilometers, maar ik had nooit het gevoel dat ik mijn lopen aan het hypotekeren was. De wissel verliep vlekkeloos en ik kon meteen op pad voor mijn 23km lopen. Eerste kilometer was bergop en daar had ik meteen het goede ritme te pakken. De daaropvolgende 4km bergaf naar Hückeswagen gingen ook vlot en snel. Jeroen begeleidde mij op zijn fiets en dankzij die steun werden de paar moeilijke momenten tijdens het lopen altijd snel weggewerkt. Op een klein dipje na 10km na heb ik eigenlijk op geen enkel moment echt problemen gekend. Gewoon mijn tempo blijven lopen en geconcentreerd blijven op looptechniek was het devies. Dat lukte wonderwel, ik kon zelfs nog even genieten van het wondermooie decor waarin deze wedstrijd plaatsvond. In de laatste ronde kon ik nog 1 atleet oprapen en zo supertevreden als 4de over de streep lopen in 4u12'43" (zie vorige blog voor uitleg over de klassementen).
1/2 Hückeswagen triathlon (deel 1)
Eindelijk!!! Het is zover, eindelijk heb ik een triatlon gedaan met 3 goede disciplines. Eindelijk heb ik gelopen zoals het hoort. Eindelijk valt die last van mijn schouders. Eindelijk heb ik de geheime formule gekraakt en kan ik verder bouwen op dit "succes". Hoe dat tot stand kwam, heb ik in 2 delen neergeschreven. Een filmpje van de wedstrijd volgt eerstdaags...
Terwijl ik het gevoel had dat ik goed in vorm was voor deze wedstrijd kreeg mijn vertrouwen toch wel een knauw toen bleek dat het loopparcours met bijna 3km verlengd was, wegens een onafgewerkte brug. Misschien is dat wel een deel van mijn geluk geweest, daardoor was ik nog meer overtuigd van het besef dat ik "rustig" zou moeten fietsen.
Vrijdag reden Jeroen, Dani en ik richting Hückeswagen in het mooie Bergisches Land om het parcours te verkennen. Minder dan 20u voor de start van de wedstrijd was er nog niet veel te zien van een wedstrijd. Eens aangekomen aan de startlokatie net buiten het stadje waren 5(!) mensen aan het werk om alles in orde te krijgen. De wisselzone zag er alvast redelijk amateuristisch uit, gewoon een paar rekken op een hellende graszone, afgespannen met een paar rood-witte linten. Of hoe triatlon ook simpel kan zijn...
Bij de verkenning van het parcours werd meteen duidelijk dat het een mooie, maar zware wedstrijd zou worden. Zwemmen gebeurde in een stuwmeer, met water van ongeveer 20°C, beter kon dus niet. Eens uit het water volgde 250m bergop lopen naar de wissel - die ook nog eens bergop lag.
Daarna was het op de fiets over de dam rijden en meteen een kilometer lekker afdalen. Daarna volgde eigenlijk een lange klim van ongeveer 10km. Buiten een stukje in het begin van 12% was die nooit echt veel steiler dan 3-5% en kregen we tussendoor wel een paar stukjes afdaling, maar vermits we 4 rondes voor de kiezen kregen zou het wel zwaar worden. Eens het hoogste punt bereikt volgde een razendsnelle afdaling met nog een stuk serieus bergop op terug aan de dam te geraken.
Het loopparcours bestond uit een aanloopstrook van 5km, grotendeels bergaf terug naar het centrum van Hückeswagen. Daarna volgde 3 rondjes door een bosrijke omgeving, meestal op onverharde wegen. Buiten een zeer steile klim aan het begin van die rondes viel het profiel wel mee. Op het einde moest dus telkens 900m extra gelopen worden omdat een voetgangersbrug niet tijdig gerenoveerd geraakte en we naar de volgende brug moesten. Maar dat gold uiteraard voor iedereen, dus had het weinig zin daar te lang bij stil te staan.
Er werd gestart in 2 startgroepen. De eerste betrof een clubwedstrijd in het kader van de Nordrhein Westfalen Liga, waarbij de tijden van de 4 beste atleten samengeteld werden. Deze mannen vertrokken om 8u30. De individuele wedstrijd mocht een kwartier later te water.
Nadien werd dan een algemeen klassement opgesteld, maar dat slaagt eigenlijk nergens op. De betere atleten zaten uiteraard in de eerste startgroep, wat hen het voordeel opleverde om in groep te zwemmen - en vooral te fietsen!!! Ik dacht dat het in België erg was, maar daar doen verwoede stayerfans zelfs nog moeite om de schijn van een paar meter afstand hoog te houden. Afgelopen zaterdag kruiste ik eigenlijk gewoon een ploegentijdrit van 150 atleten. Ik telde ook welgeteld 1 scheidsrechter om hen op andere ideeën te brengen. Op die manier kan je makkelijk 1 minuut sneller rijden per 10km en nog frisser aan het lopen beginnen. De fietstijden van de eerste groep zijn dan ook gemiddeld 8 minuten sneller dan de eerste atleten uit de 2de groep. En om geen appelen en citroenen te vergelijken zal ik in deel 2 van mijn wedstrijdverslag enkel spreken over de 2de startgroep.
Terwijl ik het gevoel had dat ik goed in vorm was voor deze wedstrijd kreeg mijn vertrouwen toch wel een knauw toen bleek dat het loopparcours met bijna 3km verlengd was, wegens een onafgewerkte brug. Misschien is dat wel een deel van mijn geluk geweest, daardoor was ik nog meer overtuigd van het besef dat ik "rustig" zou moeten fietsen.
Vrijdag reden Jeroen, Dani en ik richting Hückeswagen in het mooie Bergisches Land om het parcours te verkennen. Minder dan 20u voor de start van de wedstrijd was er nog niet veel te zien van een wedstrijd. Eens aangekomen aan de startlokatie net buiten het stadje waren 5(!) mensen aan het werk om alles in orde te krijgen. De wisselzone zag er alvast redelijk amateuristisch uit, gewoon een paar rekken op een hellende graszone, afgespannen met een paar rood-witte linten. Of hoe triatlon ook simpel kan zijn...
Bij de verkenning van het parcours werd meteen duidelijk dat het een mooie, maar zware wedstrijd zou worden. Zwemmen gebeurde in een stuwmeer, met water van ongeveer 20°C, beter kon dus niet. Eens uit het water volgde 250m bergop lopen naar de wissel - die ook nog eens bergop lag.
Daarna was het op de fiets over de dam rijden en meteen een kilometer lekker afdalen. Daarna volgde eigenlijk een lange klim van ongeveer 10km. Buiten een stukje in het begin van 12% was die nooit echt veel steiler dan 3-5% en kregen we tussendoor wel een paar stukjes afdaling, maar vermits we 4 rondes voor de kiezen kregen zou het wel zwaar worden. Eens het hoogste punt bereikt volgde een razendsnelle afdaling met nog een stuk serieus bergop op terug aan de dam te geraken.
Het loopparcours bestond uit een aanloopstrook van 5km, grotendeels bergaf terug naar het centrum van Hückeswagen. Daarna volgde 3 rondjes door een bosrijke omgeving, meestal op onverharde wegen. Buiten een zeer steile klim aan het begin van die rondes viel het profiel wel mee. Op het einde moest dus telkens 900m extra gelopen worden omdat een voetgangersbrug niet tijdig gerenoveerd geraakte en we naar de volgende brug moesten. Maar dat gold uiteraard voor iedereen, dus had het weinig zin daar te lang bij stil te staan.
Er werd gestart in 2 startgroepen. De eerste betrof een clubwedstrijd in het kader van de Nordrhein Westfalen Liga, waarbij de tijden van de 4 beste atleten samengeteld werden. Deze mannen vertrokken om 8u30. De individuele wedstrijd mocht een kwartier later te water.
Nadien werd dan een algemeen klassement opgesteld, maar dat slaagt eigenlijk nergens op. De betere atleten zaten uiteraard in de eerste startgroep, wat hen het voordeel opleverde om in groep te zwemmen - en vooral te fietsen!!! Ik dacht dat het in België erg was, maar daar doen verwoede stayerfans zelfs nog moeite om de schijn van een paar meter afstand hoog te houden. Afgelopen zaterdag kruiste ik eigenlijk gewoon een ploegentijdrit van 150 atleten. Ik telde ook welgeteld 1 scheidsrechter om hen op andere ideeën te brengen. Op die manier kan je makkelijk 1 minuut sneller rijden per 10km en nog frisser aan het lopen beginnen. De fietstijden van de eerste groep zijn dan ook gemiddeld 8 minuten sneller dan de eerste atleten uit de 2de groep. En om geen appelen en citroenen te vergelijken zal ik in deel 2 van mijn wedstrijdverslag enkel spreken over de 2de startgroep.
dinsdag 5 augustus 2008
Geslaagde test
Vermits ik niet aan de start stond in Antwerpen en ik toch wel een intensieve prikkel kon gebruiken startte ik afgelopen vrijdag in de 2u van Hertals, zoals de naam het zegt een wedstrijd van 2u waar je gewoon zoveel mogelijk afstand moet afleggen, op het parcours van het na-Tour criterium in Herentals.
De stijgende vormcurve van de afgelopen weken in acht genomen, stelde ik mezelf als doel om 28km te lopen. 2 jaar geleden stond ik ook aan de start en liep ik net 25km (na een sanitaire stop van 10 minuten weliswaar), dus zou dit al een mooie verbetering zijn. In de namiddag was ik al met de fiets naar Herentals gereden om de benen los te maken en had toen al gemerkt dat het best wel warm was. Hopelijk zou er genoeg drank zijn...
Alles is gratis in Herentals, zelfs de chip voor de tijdsregistratie krijg je er gewoon bij! De inschrijving was dus snel geregeld en stipt om 18u30 gingen zo'n 550 lopers van start. Niet iedereen loopt individueel en zeker niet iedereen loopt de volledige 2 uren.
De start was toch weer te snel en pas na 2 rondes kon ik mijn vooropgesteld ritme vallen. Net op dat moment stribbelden mijn darmen wat tegen (iets te laat gegeten voor de wedstrijd blijkbaar), zo erg zelfs dat ik even aan opgeven dacht. Maar mits enige mentale focus kon ik mijn gedachten en looptempo terug op de rails krijgen en vlot verder lopen. Veel (bekend) volk langs de kant en de aanmoedigingen kwamen van overal, vooral naar het einde toe kwamen ze dan ook goed van pas.
Mijn eetstrategie werkte ook redelijk goed. Door de last in het begin wel iets later mijn eerste gelleke binnengespeeld, maar daarna ging het vlot. Pas op het einde iets te snel op cola overgeschakeld en daardoor het laatste kwartier te veel verval vertoond. Ik lag op schema om 16 lange rondes te lopen, maar moest helemaal op het einde afslaan om de korte ronde te lopen en nog tijdig binnen te komen (enkel volledige rondetijden werden verrekend).
Het eindverdict luidde: 28,74km gelopen in net geen 2 uur. Goed voor een 10de plaats. Daar kon ik meer dan tevreden mee zijn, top 10 is altijd mooi meegenomen, de afstand was beter dan vooropgesteld en vooral hoe ik omging met de probleempjes onderweg doen het beste vermoeden voor de halve triatlon in Huckeswagen binnen 10 dagen. Nog een weekje flink doortrainen en dan goed taperen...
De stijgende vormcurve van de afgelopen weken in acht genomen, stelde ik mezelf als doel om 28km te lopen. 2 jaar geleden stond ik ook aan de start en liep ik net 25km (na een sanitaire stop van 10 minuten weliswaar), dus zou dit al een mooie verbetering zijn. In de namiddag was ik al met de fiets naar Herentals gereden om de benen los te maken en had toen al gemerkt dat het best wel warm was. Hopelijk zou er genoeg drank zijn...
Alles is gratis in Herentals, zelfs de chip voor de tijdsregistratie krijg je er gewoon bij! De inschrijving was dus snel geregeld en stipt om 18u30 gingen zo'n 550 lopers van start. Niet iedereen loopt individueel en zeker niet iedereen loopt de volledige 2 uren.
De start was toch weer te snel en pas na 2 rondes kon ik mijn vooropgesteld ritme vallen. Net op dat moment stribbelden mijn darmen wat tegen (iets te laat gegeten voor de wedstrijd blijkbaar), zo erg zelfs dat ik even aan opgeven dacht. Maar mits enige mentale focus kon ik mijn gedachten en looptempo terug op de rails krijgen en vlot verder lopen. Veel (bekend) volk langs de kant en de aanmoedigingen kwamen van overal, vooral naar het einde toe kwamen ze dan ook goed van pas.
Mijn eetstrategie werkte ook redelijk goed. Door de last in het begin wel iets later mijn eerste gelleke binnengespeeld, maar daarna ging het vlot. Pas op het einde iets te snel op cola overgeschakeld en daardoor het laatste kwartier te veel verval vertoond. Ik lag op schema om 16 lange rondes te lopen, maar moest helemaal op het einde afslaan om de korte ronde te lopen en nog tijdig binnen te komen (enkel volledige rondetijden werden verrekend).
Het eindverdict luidde: 28,74km gelopen in net geen 2 uur. Goed voor een 10de plaats. Daar kon ik meer dan tevreden mee zijn, top 10 is altijd mooi meegenomen, de afstand was beter dan vooropgesteld en vooral hoe ik omging met de probleempjes onderweg doen het beste vermoeden voor de halve triatlon in Huckeswagen binnen 10 dagen. Nog een weekje flink doortrainen en dan goed taperen...
Abonneren op:
Posts (Atom)
