Zelfde parcours, zelfde vroege tijdstip, alleen geen weekend, maar gewone woensdag. Geen van vorige keer beschreven fenomenen waren veelvuldig aanwezig, behalve de zatlap...
Blijkbaar past de dierenwereld zich aan aan het tempo van de mens, want van katten, konijnen, eenden en andere vogels was quasi geen sprake. Half zeven tijdens de week is dus een heel ander gegeven dan tijdens het weekend. Het aantal auto's met halfwakkere zielen die zich naar hun werk sleurden was ook exponentieel veel groter.
De mens, of beter een subgroep van de mens, met name de zatlappen hebben lak aan die humane kalender. Zij zuipen zich ongeacht de dag vol en verschijnen dan - in dit geval luidkeels "zingend" - op mijn weg naar een betere conditie.
Ik vraag mij af hoe zij mij percipiëren...
donderdag 20 maart 2008
woensdag 12 maart 2008
Decompressie
Typisch, alleen zo kan ik het beschrijven. De onderwijsbeurzen zitten erop, ik haal opgelucht adem en merk dat ik ziek begin te worden. Iedereen kent het wel, je laat jezelf niet toe om ziek te zijn zolang er een drukke, belangrijke periode bezig is, maar eens je stoom aflaat naderhand, riskeer je een terugval.
Gisteren kwam ik thuis en voelde ik me echt niet super. De long run maar meteen geschrapt, ook al vanwege het hondenweer. Maar toen ik enkele uren later rechtstond om te gaan zwemmen, merkte ik dat er meer aan de hand was. Direct beslist om een preventieve rustdag in te bouwen, in de hoop dat ik het alsnog de kop kan indrukken.
Voorlopig lukt dat nog enigszins, maar ik zal toch maar extra vitamines en mineralen in de vorm van fruit en groenten innemen. Hopelijk kan ik dan straks terug de draad oppikken en een rustig loopje gaan doen.
Gisteren kwam ik thuis en voelde ik me echt niet super. De long run maar meteen geschrapt, ook al vanwege het hondenweer. Maar toen ik enkele uren later rechtstond om te gaan zwemmen, merkte ik dat er meer aan de hand was. Direct beslist om een preventieve rustdag in te bouwen, in de hoop dat ik het alsnog de kop kan indrukken.
Voorlopig lukt dat nog enigszins, maar ik zal toch maar extra vitamines en mineralen in de vorm van fruit en groenten innemen. Hopelijk kan ik dan straks terug de draad oppikken en een rustig loopje gaan doen.
maandag 10 maart 2008
Tempo
Tempo #1
Vermits het wedstrijdseizoen voor de deur staat (nog 7 weken) begint stilaan de tijd te komen om specifieke dingen te trainen. Een van de objectieven die ik mezelf oplegde was om beter te lopen, dus moet een mens leren wedstrijdintensiteit aan te kunnen. Vandaar dat ik een wekelijkse temporun plan (minidoel #3, kunnen jullie nog volgen?). Zondagmiddag stond de eerste op het programma en ik had het geluk dat Jeroen ook net wilde lopen. Wij dus naar de piste om 2x10' aan 1'30"/ronde te doen. Ondanks de strakke wind, die er eigenlijk een halve ronde hard, halve ronde cruisen van maakte, haalde we vlot die doelstelling. 2700m voor de twee intervallen is echt beter dan verhoopt.
Misschien is het door het gebrek aan fietsen, misschien gewoon tijdelijk, maar mijn loopcapaciteiten zitten op abnormaal hoog niveau in vergelijking met de trainingsarbeid die ik er al instak. Ik kan alleen maar hopen dat ik die lijn doortrek. Beter gezegd, ik kan alleen maar hard blijven werken aan dat lopen en ervoor zorgen dat ik die tempo's kan doorzetten in wedstrijdsituaties.
Tempo#2
In de namiddag bekeek ik op mijn gemak de wedstrijdkalenders van het komende triatlonseizoen, bedoeling was om reeds voor een aantal wedstrijden in te schrijven. Kwestie van er vroeg bij te zijn. Wat blijkt, Geel is reeds volzet!!! Vorig jaar heb ik me daar ongeveer 2 weken op voorhand voor aangemeld en nu alles vol. Het lijkt een trend te worden die komt overgewaaid uit de Verenigde Staten. Ook de 20km van Brussel zat op 3 dagen vol. Uithoudingssporten zijn populair en triatlon ontsnapt niet aan die evolutie.
De amateuristische organisaties van triatlonclubs allerhande zullen dus ook hier op termijn moeten plaats ruimen voor organisaties van professionele evenementenbureaus. Enkel die kunnen op zo'n grote schaal wedstrijden organiseren met meer dan 300 deelnemers. Dat zal uiteraard te voelen zijn aan de prijzen van het inschrijvingsgeld. Ik zal de komende dagen maar tempo inbouwen bij het inschrijven in wedstrijden voor dit seizoen.
Vermits het wedstrijdseizoen voor de deur staat (nog 7 weken) begint stilaan de tijd te komen om specifieke dingen te trainen. Een van de objectieven die ik mezelf oplegde was om beter te lopen, dus moet een mens leren wedstrijdintensiteit aan te kunnen. Vandaar dat ik een wekelijkse temporun plan (minidoel #3, kunnen jullie nog volgen?). Zondagmiddag stond de eerste op het programma en ik had het geluk dat Jeroen ook net wilde lopen. Wij dus naar de piste om 2x10' aan 1'30"/ronde te doen. Ondanks de strakke wind, die er eigenlijk een halve ronde hard, halve ronde cruisen van maakte, haalde we vlot die doelstelling. 2700m voor de twee intervallen is echt beter dan verhoopt.
Misschien is het door het gebrek aan fietsen, misschien gewoon tijdelijk, maar mijn loopcapaciteiten zitten op abnormaal hoog niveau in vergelijking met de trainingsarbeid die ik er al instak. Ik kan alleen maar hopen dat ik die lijn doortrek. Beter gezegd, ik kan alleen maar hard blijven werken aan dat lopen en ervoor zorgen dat ik die tempo's kan doorzetten in wedstrijdsituaties.
Tempo#2
In de namiddag bekeek ik op mijn gemak de wedstrijdkalenders van het komende triatlonseizoen, bedoeling was om reeds voor een aantal wedstrijden in te schrijven. Kwestie van er vroeg bij te zijn. Wat blijkt, Geel is reeds volzet!!! Vorig jaar heb ik me daar ongeveer 2 weken op voorhand voor aangemeld en nu alles vol. Het lijkt een trend te worden die komt overgewaaid uit de Verenigde Staten. Ook de 20km van Brussel zat op 3 dagen vol. Uithoudingssporten zijn populair en triatlon ontsnapt niet aan die evolutie.
De amateuristische organisaties van triatlonclubs allerhande zullen dus ook hier op termijn moeten plaats ruimen voor organisaties van professionele evenementenbureaus. Enkel die kunnen op zo'n grote schaal wedstrijden organiseren met meer dan 300 deelnemers. Dat zal uiteraard te voelen zijn aan de prijzen van het inschrijvingsgeld. Ik zal de komende dagen maar tempo inbouwen bij het inschrijven in wedstrijden voor dit seizoen.
Inventaris
Tsjirpende vogels (onbepaald, aantal onbekend), vijftien bomen in bloesem , een overstekende kat, twee konijnen, een bonte specht (en ja, de ornitoloog in mij herkent dat beest), een tiental eenden, twee bekvechtende eksters, drie kraaien (of raven, toch niet zo'n schitterende ornitoloog), vier rode lichten, 3 groene, 1 zatlap. En dat allemaal in een vetloopje van acht kilometer om 7u zaterdagmorgen. Soms kan het leven van een triatleet wondermooi zijn...
vrijdag 7 maart 2008
Energy drain
Gisteren dompelde ik me weer onder in 4000 laatstejaars secundair onderwijs tijdens de laatste informatiebeurs van het jaar. En dat blijkt een vermoeiende bezigheid te zijn. Lawaai en heel veel dezelfde vragen (wat logisch is natuurlijk) zuigen de energie zo weg uit uw lijf. Dat is niet alleen hun schuld hoor, de accomodatie is veel te klein, waardoor lawaai en slechte luchtkwaliteit toenemen.
Al bij al kwam ik dus doodop thuis gisterenavond en miste ik meteen een geplande looptraining. Ik denk niet dat ik tot het einde van de straat zou geraakt zijn. Enkele uren later wel naar de zwemtraining getrokken en dat heeft zoveel deugd gedaan dat ik me toch afvraag of ik die looptraining niet had moeten doen. "No use crying over spilled milk" zeggen ze in het Engels, dus zal ik daar verder maar niet over inzitten.
Goed nieuws gekregen, Rutger heeft mij in de Quelle Challenge France binnengekregen, dus mijn wedstrijdkalender is niet langer onder voorbehoud. Nog 11 weken scheiden mij van het eerste hoofddoel van het jaar. Tijd dus om mijn schema om te bouwen tot die datum en ervoor te zorgen dat ik in goede doen aan de start kan komen.
De zwemtraining zelf verliep ook (weeral) meer dan goed. Ik heb mijn jaarlijkse zwemklik gemaakt. Een tiental trainingen heb ik nodig om de normale trainingsafstand in mijn armen te krijgen en echt te verbeteren. Eens ik die kaap gerond heb, gaat het nog eens zoveel trainingen elke keer significant beter. Daarna wordt de winst uiteraard steeds kleiner, maar ik ben hoopvol om opnieuw mijn zwemniveau van een aantal jaren geleden terug te vinden.
En zo was het dat mijn van energie beroofde lijf, na de training plots weer boordevol van het goedje zat. Ik kijk dan ook al uit naar de tempolooptraining van vanavond. Twee blokken van 10min aan wedstrijdtempo zullen er wel afkunnen. Vreemd genoeg (ik heb te weinig kilometers in de benen) lukt lopen ook al wonderwel, mijn long run tempo ligt zelfs aan de hoge kant. Hopelijk kan ik die progressiecurve ook mooi doortrekken en dan zit die perfecte triatlon er nog wel eens in...
Al bij al kwam ik dus doodop thuis gisterenavond en miste ik meteen een geplande looptraining. Ik denk niet dat ik tot het einde van de straat zou geraakt zijn. Enkele uren later wel naar de zwemtraining getrokken en dat heeft zoveel deugd gedaan dat ik me toch afvraag of ik die looptraining niet had moeten doen. "No use crying over spilled milk" zeggen ze in het Engels, dus zal ik daar verder maar niet over inzitten.
Goed nieuws gekregen, Rutger heeft mij in de Quelle Challenge France binnengekregen, dus mijn wedstrijdkalender is niet langer onder voorbehoud. Nog 11 weken scheiden mij van het eerste hoofddoel van het jaar. Tijd dus om mijn schema om te bouwen tot die datum en ervoor te zorgen dat ik in goede doen aan de start kan komen.
De zwemtraining zelf verliep ook (weeral) meer dan goed. Ik heb mijn jaarlijkse zwemklik gemaakt. Een tiental trainingen heb ik nodig om de normale trainingsafstand in mijn armen te krijgen en echt te verbeteren. Eens ik die kaap gerond heb, gaat het nog eens zoveel trainingen elke keer significant beter. Daarna wordt de winst uiteraard steeds kleiner, maar ik ben hoopvol om opnieuw mijn zwemniveau van een aantal jaren geleden terug te vinden.
En zo was het dat mijn van energie beroofde lijf, na de training plots weer boordevol van het goedje zat. Ik kijk dan ook al uit naar de tempolooptraining van vanavond. Twee blokken van 10min aan wedstrijdtempo zullen er wel afkunnen. Vreemd genoeg (ik heb te weinig kilometers in de benen) lukt lopen ook al wonderwel, mijn long run tempo ligt zelfs aan de hoge kant. Hopelijk kan ik die progressiecurve ook mooi doortrekken en dan zit die perfecte triatlon er nog wel eens in...
maandag 3 maart 2008
Vrij om te kiezen...
Ik heb dit jaar last om in gang te geraken. Dat heeft een aantal redenen die ik reeds uitvoerig besproken heb: werk, personal issues, vermoeidheid van de ironman... Maar sinds vorige week gaat het plots een stuk beter.
Dani was op business trip naar Lissabon en ik moest een week voor mezelf zorgen. Ik vreesde voor een zoveelste luie week waar ik niet veel meer deed dan werken, thuiskomen en de TV aanzetten. Maar dinsdag klikte er iets in mijn hoofd. Ik zat voor de buis, me te ergeren aan het gebrek aan kwaliteit en bedacht me plots dat ik een keuze had. Een keuze om dat vermaledijde ding uit te zetten en iets anders te doen. Met nog 20 minuten te gaan voor de zwemtraining, was de keuze snel gemaakt. Ik moet zeggen dat ik het me nog niet beklaagd heb.
Alle dagen minstens 1 keer getraind en verder ook niet stilgezeten. Te vaak verstop ik mij achter mijn "zware" trainingen om andere dingen te laten liggen. Terwijl dat natuurlijk larie is.
Tenslotte heb ik zelf voor triatlon gekozen. Ik ben altijd streng voor mensen die zeggen dat ze zoveel moeten laten omdat ze aan triatlon doen. Met uitzondering van tijd die je niet met je kinderen kan doorbrengen zijn al die andere opofferingen te wijten aan je eigen keuze (uiteraard is de steun of tenminste goedkeuring van je partner vereist).
Omgekeerd geldt die redenering natuurlijk ook, ik had er zelf voor gekozen om de afgelopen weken de makkelijke weg te kiezen en niet te trainen omdat ik het te druk had. Alleen leerde een eerlijke analyse me wel dat ik naast die drukte nog (te) veel vrije, onbenutte tijd had, dus hield dat argument eigenlijk geen steek meer. Eens dat besef helemaal was doorgedrongen was de omschakeling niet eens zo drastisch.
Dat betekent geenszins dat ik met grote doelen en plannen begin, maar dat ik mijn strategie van minidoelstellingen voorlopig voortzet. Kleine objectieven die ik dan blijvend kan verderzetten. Vorige week haalde ik alvast de eerste door terug elke ploegtraining te gaan zwemmen, deze week ligt de bijkomede nadruk op gestructureerde looptraining. Dat betekent dat ik mijn fietsen deze week beperk tot een minimum, maar dat ik minstens 4x probeer te zwemmen en lopen.
Op die manier kies ik ervoor om terug triatleet te worden. De eerste draft van mijn wedstrijdkalender begint ook stilaan vorm te krijgen. Ik begin meteen internationaal met een duatlon in Duitsland (vlakbij de familie van Daniëlle), daarna mogelijk de 1/4 van Geel (afhankelijk van familiale verplichting), dan hopelijk 1/2 van Niederbronn-les-bains (als Rutger mij binnenkrijgt) en een week later 1/2 van Leuven (wegens thuiswedstrijd). Dat zijn mijn keuzes op dit moment...
Dani was op business trip naar Lissabon en ik moest een week voor mezelf zorgen. Ik vreesde voor een zoveelste luie week waar ik niet veel meer deed dan werken, thuiskomen en de TV aanzetten. Maar dinsdag klikte er iets in mijn hoofd. Ik zat voor de buis, me te ergeren aan het gebrek aan kwaliteit en bedacht me plots dat ik een keuze had. Een keuze om dat vermaledijde ding uit te zetten en iets anders te doen. Met nog 20 minuten te gaan voor de zwemtraining, was de keuze snel gemaakt. Ik moet zeggen dat ik het me nog niet beklaagd heb.
Alle dagen minstens 1 keer getraind en verder ook niet stilgezeten. Te vaak verstop ik mij achter mijn "zware" trainingen om andere dingen te laten liggen. Terwijl dat natuurlijk larie is.
Tenslotte heb ik zelf voor triatlon gekozen. Ik ben altijd streng voor mensen die zeggen dat ze zoveel moeten laten omdat ze aan triatlon doen. Met uitzondering van tijd die je niet met je kinderen kan doorbrengen zijn al die andere opofferingen te wijten aan je eigen keuze (uiteraard is de steun of tenminste goedkeuring van je partner vereist).
Omgekeerd geldt die redenering natuurlijk ook, ik had er zelf voor gekozen om de afgelopen weken de makkelijke weg te kiezen en niet te trainen omdat ik het te druk had. Alleen leerde een eerlijke analyse me wel dat ik naast die drukte nog (te) veel vrije, onbenutte tijd had, dus hield dat argument eigenlijk geen steek meer. Eens dat besef helemaal was doorgedrongen was de omschakeling niet eens zo drastisch.
Dat betekent geenszins dat ik met grote doelen en plannen begin, maar dat ik mijn strategie van minidoelstellingen voorlopig voortzet. Kleine objectieven die ik dan blijvend kan verderzetten. Vorige week haalde ik alvast de eerste door terug elke ploegtraining te gaan zwemmen, deze week ligt de bijkomede nadruk op gestructureerde looptraining. Dat betekent dat ik mijn fietsen deze week beperk tot een minimum, maar dat ik minstens 4x probeer te zwemmen en lopen.
Op die manier kies ik ervoor om terug triatleet te worden. De eerste draft van mijn wedstrijdkalender begint ook stilaan vorm te krijgen. Ik begin meteen internationaal met een duatlon in Duitsland (vlakbij de familie van Daniëlle), daarna mogelijk de 1/4 van Geel (afhankelijk van familiale verplichting), dan hopelijk 1/2 van Niederbronn-les-bains (als Rutger mij binnenkrijgt) en een week later 1/2 van Leuven (wegens thuiswedstrijd). Dat zijn mijn keuzes op dit moment...
Abonneren op:
Posts (Atom)
