Eerste trainingsweekje

Na de mindere prestatie in Brasschaat en de beslissing om mijn kalender aan te passen was het weer zaak om zo snel mogelijk terug in gang te schieten. De afgelopen maanden trainde ik wel, maar eigenlijk nooit met de juiste focus en drive. Met het uitstel tot 16 augustus heb ik tijd om nog 2 blokken van 2 weken in te bouwen, met telkens een rustweek erna. De focus zal vooral liggen op zwemmen en lopen. Voor de eerste discipline omdat ik nog te ver van mijn normale niveau afzit. Bij het lopen omdat ik daar algemeen nog beter in moet worden.

Gisteren sloot ik de eerste trainingsweek af met de 10 mijl van Glabbeek, samen met Jeroen, Maarten en rockster Pepijn. Dit was de grappigste, meest amateuristisch georganiseerde wedstrijd waar ik ooit aan deelnam, ondanks het feit dat de wedstrijd reeds voor de 19de keer werd georganiseerd. De prijzentas aan het einde was echter meer dan gemiddeld gevuld (ere wie ere toekomt).

Het doel was om de heuvelachtige 16km in een uur af te haspelen. Ons treintje vertrok aan strak tempo, maar toch liep een omvangrijke kopgroep voor ons uit. Meer dan de helft daarvan werd in de loop van de drie rondes nog opgepeuzeld. Voor een keer maakte ik die fout eens niet.

Het parcours was eigenlijk simpel, een halve ronde bergop door de appelgaarden en dan een halve ronde bergaf op verharde wegen, met een grappige lus door het plaatselijke schooltje. Anderhalve ronde kon ik bij Maarten blijven tot die een versnelling inzette om een groepje bij te benen. Die tussenspurt kon ik niet beantwoorden en bleef gewoon mijn eigen tempo lopen. Daarop bengelde ik een volle ronde op slechts 75m van dat groepje. Ondertussen was Jeroen terug tot bij mij geraakt en konden we samen naar het hoogste punt van het parcours lopen.

In een kleine afzonk tijdens de klim had ik al gevoeld dat mijn darmen niet akkoord waren met het tempo en in de laatste 2,5km bergaf moest ik zowaar mijn tempo laten zakken om geen onverwachte detour naar de bosjes te maken. Vrij frustrerend gevoel: ik had echt de benen om mee te gaan met Jeroen maar nu werd ik genekt door mijn darmen. Door dat ongemak was ik wel de enige die erin slaagde om exact de vooropgestelde tijd te lopen. Ik drukte af in 59'59"91, veel perfecter kan niet denk ik dan.

Ex-duatleet, nieuwgeboren rockster Pepijn verdient toch ook wel een speciale vermelding. Daags voordien nog te zien op een chiro-festival als frontman van Bruised en pas laat in zijn bed, trok hij nog eens zijn loopschoenen aan om zijn intrinsiek talent ten berde te brengen. Na 2km blufte hij even door in de afdaling op kop van ons treintje te komen lopen, moest dan toch gas terug nemen maar liep toch nog maar mooi 15km/u. Rockers van tegenwoordig...

Al bij al ben ik dus supertevreden van mijn wedstrijd. Het doet namelijk het beste vermoeden voor de wedstrijd in Duitsland. Hopelijk kan ik de stijgende lijn nog enkele weken doortrekken. Ik hoop ook wel dat de maagproblemen die dag uitblijven, want ik heb nog ettelijke uren na de wedstrijd last gehad...