De vormcurve is duidelijk stijgende!!! Vooral de signalen uit het zwemmen en lopen zijn meer dan hoopgevend. Als ik deze lijn nog enkele weken kan doortrekken, verwacht ik Duitsland nog eens een goede wedstrijd.
Vooral op loopgebied van de afgelopen week de moeite. Niet zozeer in aantal getrainde kilometers (46,2km), maar vooral in kwaliteit. Eigenlijk was er geen enkele training zonder een intensiteitsprikkel en desondanks verteerde ik ze allemaal wonderwel. Alleen moet ik nog beter aandacht schenken aan de planning van die trainingen. Woensdag stond een heel korte koppellooptraining op het programma, meteen na 90km extensief fietsen 10' volle bak. Jeroen en ik gaven elkaar geen duimbreed toe en haalden een gemiddelde van om en bij de 3'30"/km. Vrijdag deed ik dan solo 6x600 in 1'54" (wat voor mij ongeveer het hoogst haalbare is zonder mijn gebrekkige looptechniek helemaal overboord te gooien) en zaterdagochtend stond alweer een pistesessie op het programma: 7x1000m rond 3'40" met slechts 200m recup. Ze gingen allemaal sneller dan 3'35", zonder dat Jeroen en ik echt in problemen kwamen. Zondag tenslotte stond een progressieve long run op het programma, van Aarschot naar Herentals. Bedoeling was de eerste 13km extensief te lopen en de laatste 7,5km te versnellen tot intensief tempo. Probleem was dat het eerste stuk al te snel was, zodat ik uiteindelijk uitkwam op een tempo dat op loopwedstrijdtempo leek, met de laatste 7,5km rond de 3'50"/km.
Kortom, het loopvertrouwen is er (om niet te zeggen dat het zich op een all-time high bevindt). Dit waren stuk voor stuk van die trainingen waar je in een wedstrijd kan aan terugdenken om je over een moeilijk moment te hijsen. Zeker voor de long run van zondag geldt dat, waar ik ook een perfecte strategie op eet- en drinkvlak kon volgen. Misschien moet ik dus in Hückeswagen ook maar met mijn eigen Fuel Belt lopen en minder afhankelijk zijn van de aid stations in de wedstrijd...
Op zwemvlak merk ik ook dat de vooruitgang met rasse schreden gebeurt. En net zoals bij het lopen had ik daar nood aan intensievere prikkels. Uiteraard is het gebrek aan consistentie daar prangender, maar dat is de afgelopen weken stilaan aan het beteren, zodat ik meer aandacht kan besteden aan snellere zwemtempo's. Daardoor kan ik terug tijden neerzetten die aan de "goeie oude tijd" doen denken en vooral mijn lichaam gewoon maken aan afzien tijdens het zwemmen.
De rustweek die vandaag begint is toch wel meer dan welgekomen, maar de goesting om er op 16 augustus nog eens echt iets van te maken is groter dan ooit.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten