De fietsstage in St. Aygulf zit er weeral een weekje op, hoog tijd dus om een verslag te schrijven. Ik was van plan om een dagelijks dagboek bij te houden en hier te posten, maar hoe langer de stage duurde, hoe minder ik effectief neerschreef en dus lijkt het mij beter om de highlights van de 2 weken te bundelen in een aantal thema's:
Eerste topic kan alleen maar het weer zijn.
Op enkele hier onder besproken uitzonderingen na, hebben we nog eens lekker weer gehad in la douche France. De zon was veelvuldig aanwezig en het aantal keer dat we met been- of kniestukken moesten rijden was op een hand te tellen, in tegenstelling tot het aantal namiddagen aan het zwembad. Ik ben dan ook de trotse eigenaar van streepjes op mijn armen en benen...
De rit naar het zuiden was nochtans al een hele beproeving, tot onder Dijon werden we getrakteerd op sneeuw, die soms zeer hevig uit de lucht kwam vallen. Menig ongeluk gezien, maar gelukkig zelf gespaard gebleven.
En alsof we nog niet genoeg wit spul gezien hadden onderweg, werden we de eerste rit getrakteerd op een sneeuwstorm in de afdaling van de Bourigaille. Niemand was daar echt op voorbereid kleidingsgewijs, dus werd er zelfs even geschuild in een lokaal bushokje.
Verder beperkte de neerslag zich tot een dag hevige regens. En dat hebben we geweten. Nog nooit zo nat geweest op de fiets, er stond letterlijk water in mijn schoenen. Spijtig genoeg heb ik toen aan den lijve moeten ondervinden dat water en elektronica niet samengaan, want zowel mijn iPhone als mijn hartslagmeter zijn tijdens dat ritje naar de eeuwige jachtvelden verhuisd. Vooral aan dat eerste toestel was ik nogal gehecht en kon ik me wel voor het hoofd slaan dat ik mijn regenjasje niet tijdig heb aangedaan.
Tenslotte werden we nog twee dagen getrakteerd op snoeiharde Mistralwinden, zo erg dat ik een nacht gedacht heb dat de caravan op het punt stond op te stijgen. Op de fiets is zoiets natuurlijk ook niet echt aangenaam te noemen, op sommige momenten leek het alsof we letterlijk achteruit werden geblazen. Maar gelukkig had Mr. Blowhard er na een aantal dagen al genoeg van en konden we de rest van de stage genieten van aangenamere windsnelheden.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten