Naar goede gewoonte waren we weer talrijk, de triatleten van TDL die deelnamen aan de eindejaarscorrida. Reden te meer dus om een deel van die mensen achteraf samen te brengen op een brunch. Kwestie van 'war stories' te delen achteraf over hoe zwaar de klim in de Naamsestraat echt wel was... Ik heb er alleszins van genoten, ik hoop de aanwezigen ook.
De wedstrijd was voor mij ook het startschot van mijn 'streak'. Het was van 14 december geleden dat ik nog gelopen had en meteen 12km vollen bak. Al bij al ging het in het begin supervlot. De eerste ronde was aan de snelle kant en ik wist ook wel dat ik daar een weerbots van zou krijgen, maar dat was niet belangrijk. De tweede helft van de wedstrijd en vooral de laatste ronde waren inderdaad niet echt fraai meer. Resultaat: 48'49", ruim 3 minuten boven mijn normale eindtijd in Leuven. Het besef dat er echt niets overblijft van de bloedvorm voor Zwitserland is daarmee compleet. Vanaf nu zit er niet anders op dan vooruit kijken en hard werken om opnieuw op een deftig niveau te geraken.
Hard werken zal in de eerste plaats gebeuren in het zwembad, een plaats die ik afgelopen jaar (te) veel negeerde. Daarom zal ik in 2008 vooral de nadruk leggen op mijn zwemcapaciteiten. Eigenlijk zwem ik redelijk goed, maar komt het er te weinig uit vanwege mijn afwezigheid op clubtrainingen en andere zwemaangelegenheden. Hopelijk leiden hard werk in de komende maanden tot betere uitgangsposities na het eerste triatlononderdeel.
Daarnaast blijf ik verder knutselen aan mijn loopcapaciteiten. Nog te weinig heb ik een goed gevoel tijdens een afsluitende loopproef, ondanks het feit dat ik in loopwedstrijden nog steeds verbetering vaststel. Kortom, ik plan 3à4 keer in het koude water en 4 looptrainingen per week om die lacunes in mijn zoektocht naar de perfecte triatlon op te vullen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten