Discipline

Het is zomer (al zou een mens het niet zeggen), het is komkommertijd, ook op mijn werk is het echt rustig. En er zijn zoveel afleidingen: de Tour, een terraske hier en daar, een filmpje zo nu en dan. Om nog maar te zwijgen van nutrionele verleidingen. Na de ironman kon ik eindelijk nog eens ijsjes eten, en frieten, en andere dingen die anders niet mochten. En zo gebeurde het, mijn trainingsdiscipline is beneden het vriespunt beland.

Lopen gaat nog, vanwege de nieuwe uitdaging die een stand-alone marathon biedt, maar het aantal zwem- en fietskilometers is te beperkt. En met de Marc Herremans Classic voor de deur is dat niet ideaal te noemen.

De rustpauze na de ironman was gedaan, ik zat terug in een ritme, trainde weer alle dagen en plots was het weg. Een verrekking in mijn hamstring na een (te) enthousiaste pistetraining (I blame Deena) gecombineerd met mijn verjaardag later kwam ik nog maar aan 3(!) trainingen vorige week. En dat waren dan nog allemaal looptrainingen, van zeer goede kwaliteit overigens, maar als triatleet ben je daar niet zoveel mee.

Ik moet dus terug in actie schieten!!! Terug discipline opbrengen. Voor zondag is het al te laat, die halve ironman zal ik als training beschouwen. Voor de komende weken echter is er nog hoop.

Het doel voor augustus is dus simpel: terug enige discipline en regelmaat in mijn leven krijgen, niet alleen op trainingsvlak, maar ook nutritioneel, en op het werk. Kleine stapjes per keer. Elke dag een training, elke dag minstens 2 stukken fruit, elke dag buikspieroefeningen, elke dag een doel op het werk, elke week minstens een blog schrijven, elke week minstens 3 keer een uur piano spelen, elke week de new yorker lezen...

Een van de lopers die ik voorzie van schema's geeft het goede voorbeeld. Nog geen enkele training werd gemist en misschien nog straffer, hij voert die trainingen altijd meticuleus tot in de puntjes uit. Daar kan ik nog veel van leren. Onder andere dat ik misschien ook een trainer nodig heb. Iemand die afstand neemt van de situatie en de spreekwoordelijke kick-in-the-butt kan geven wanneer het nodig is. Stof tot nadenken.

Ik ben van nature uit niet de meest gedisciplineerde mens. Als ik me dan een half jaar concentreer op een bepaald doel, overstretch ik de limieten van mijn discipline en heb ik daarna nood aan een compensatie in de andere richting. Eigenlijk verloopt dat volgens een sinuspatroon, met ups en dus ook downs. Ik hoop dat de hogervermelde kleine, regelmatige dingen kunnen bijdragen tot een constanter patroon met minder hoge pieken in de twee richtingen. Gedisciplineerd bezig zijn met discipline dus eigenlijk ;-)

Als ik mijn blogdiscipline op peil kan houden, houd ik jullie op de hoogte...