Ik kan het alleen zo omschrijven. Gewoon wegschuiven in de bocht en je heup breken. Het prachtseizoen van Tine Deckers komt zo tot een abrupt einde.
We gingen gewoon wat losrijden en plots in een flauwe bocht die we voorzichtig (echt waar!) aansneden sloeg het noodlot toe. Tine onderuit en ik los erover. Eigenlijk was mijn val spectaculairder dan de hare, maar de gevolgen waren vooral voor haar. Typisch Tine, nog voor ik op de grond lag was ze al sorry aan het roepen dat ze mij ten val had gebracht.
Het werd meteen duidelijk dat er meer aan de hand was dan alleen maar wat schaafwonden, want steunen op haar rechterbeen was onmogelijk. Daniëlle werd meteen opgetrommeld om haar te komen halen. Nog een paar minuten later wou ik dat ik een ambulance gebeld had, want de ernst van de situatie begon te dagen.
Opvallend was dat alle mensen die passeerden een helpende hand aanboden. Een buschauffeur van De Lijn vroeg zelfs vertraging aan om Tine droog te houden in zijn bus!
Na aankomst van Daniëlle meteen naar spoed in Gasthuisberg, waar we vrij snel het harde verdict te horen kregen: gebroken heup en een operatie was onmiddellijk aan de orde. Lobbywerk langs alle kanten zorgde ervoor dat prof. Broos in eigen persoon zich met haar ging bezighouden. Soms moet een mens een beetje frank zijn...
Nu kan ze enkel revalideren en haar blik richten op volgend seizoen om terug hoge ogen te gooien in de internationale triatlon scene.
Veel beterschap Tine!!!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten