Lijf vol lactaat

Gisteren was het dag 2 van mijn week als "trainingsbuddy" voor Thierry en de geplande training boezemde mij enige angst in. Een setje weerstandscapaciteit van 2x4x50m beste gemiddelde is nu niet meteen spek voor mijn bek. Zeker niet gezien het gebrek aan training de afgelopen weken. Maar binnen mijn jaarobjectief om terug meer nadruk op mijn zwemcapaciteiten te leggen, zal dat niet de laatste keer zijn dat ik mij blootstel aan weerstandscapaciteitstraining.

De opbouw naar de "main set" ging ook al niet van een leien dakje, de 5km van daags voordien zaten duidelijk nog in mijn schouders. Daarbij kwam nog dat Thierry en ik de baan voor ons hadden. We konden dus naast mekaar zwemmen, hij koos strategisch voor de linkerhelft, naast de zwemclub, terwijl ik de overvolle triatlonbaan naast mij kreeg, met alle woelige gevolgen vandien.

Toch gingen de eerste herhalingen redelijk vlot. Ik hield stand aan 35"/50m, wat op dit moment in mijn opbouw goed te noemen is. De aanloop naar de keerpunten was telkens een hel: links van mij de pas gekeerde Thierry en zijn krachtige beenslag, rechts van mij 9 triatleten met zwemvliezen aan. Aan weerstand dus geen gebrek, maar dat was de bedoeling.

Na de rust tussen de 2 sets, kon ik een vlot gevoel genereren in 5de herhaling. Daarna liep mijn lijf echter vol lactaat, ik voelde mijn armen zo opzwellen. Herhaling 6 en 7 gingen krampachtiger, maar ik hield mijn tijd aan. De laatste interval werd een strijd die ik niet meer kon winnen: 2 seconden verval en technisch zeker niet het beste wat ik ooit liet zien.

Tijdens de regeneratie daarna viel mijn mond meermaals open bij het zien van zoveel zwemtalent naast mij. Op die momenten maakt een überzwemmer als Thierry toch het verschil. Op zijn dooie gemak gleed hij voorbij en kon moest ik een lengte per 200m toegeven. Vermits hij doorging tot 5km kon ik de voorziene training rustig volmaken en kijk ik na 2 dagen training aan tegen een subtotaal van 9,2km.

Mijn tweede aanloop naar het nieuwe seizoen is dus super begonnen. Ik kan wel leven met het statuut van "gezelschapstrainingsbuddy", dat zijn teamgenoten nog maar een aantal keer op stage gaan zonder hem...