The "Blahhh-day"

De laatste rechte lijn richting Lake Placid is ingezet. En net op tijd heb ik mijn training op het juiste niveau gekregen. In plaats van de inconsequente soms wel, soms niet weken van de afgelopen maanden, heb ik net de eerste 2 weken van mijn trainingsblok afgewerkt zonder al te veel problemen.

2 weken van 15 uur op 6 dagen (verplichte rustdagen wegens andere verplichtingen) zijn wat een mens nodig heeft om zichzelf naar een hoger niveau te tillen. Afgelopen woensdag werd dat bewezen toen Jeroen en ik een derde plaats wegkaapten op de estafetteloop in Bierbeek. Net geen 18km op een uur en nooit echt doodgegaan, mijn loopsnelheid is dus ook terug van de partij.

Vanwege de ietwat gebrekkige voorbereiding tijdens de wintermaanden zijn 2 weken van 15 uur ook genoeg om een mens serieus moe te maken. Zondagavond na de zeer geslaagde triatlon in het centrum van Leuven was ik dan ook redelijk "cassé" en blij dat ik een verlofdag had ingelast op maandag. Aan de geplande training kwam ik niet toe, vanwege een geblokkeerde zenuw in mijn rechterschouder, die ervoor zorgde dat ik redelijk immobiel was. En zo werd maandag een "Blahhh-day".

Mijn definitie van zo'n dag is: rondhangen in de zetel zonder doel terwijl er een hoop rotzooi door je mond naar binnen gaat. Op basis van die definitie zou je niet meteen zeggen dat een "Blahhh-day" optimaal is in de voorbereiding voor een Ironman, maar ik zie dat anders.

Toegegeven, ik zal er niet sneller door zwemmen, fietsen of lopen, maar mentaal is zo'n dat ideaal om de batterijen op te laden. Ook mijn fysieke vermoeidheid van de afgelopen weken is significant gedaald. Zo kijk ik stilaan weer uit naar de zware trainingsweek die me rest: telkens een dubbel lopen en fietsen (wegens niet zwemmen door schouder). En zo is de "Blahhh-day" een absoluut nuttige en nodige toevoeging aan mijn trainingsregime, op voorwaarde dat je ze heel sporadisch gebruikt.

Eén raad toch: best niet op voorhand inplannen, maar gewoon toepassen wanneer nodig. Eens zien hoeveel overplande en hypergedreven triatleten dit advies ter harte zullen nemen...