...ben ik na de eerste test van het nieuwe seizoen. Om niets te missen van de clash tussen Pepijn en Jeroen reserveerde ik een plaats op de eerste rij; midden in de wedstrijd. Op het einde van mijn eerste trainingsblok van 3 weken kon een testje geen kwaad dacht ik. Gewoon, zonder verwachtingen starten en proberen zo lang mogelijk, zo hard mogelijk lopen.
En ik moet zeggen dat het resultaat van deze test beter uitviel dan verwacht. In 3 weken tijd had ik wel elke week een long run en een korte pistesessie gedaan, maar of ik al 16km voluit kon gaan, zou nog moeten blijken.
Na een hectische voorbereiding en start zaten we meteen in een ritme en het aanzienlijke deelnemersveld dunde snel uit. Zo erg zelfs dat ik na minder dan 3km enkel Pepijn nog bij mij in de buurt had. De kopgroep van ongeveer een man of 10 was weg en ook achter ons viel een relatief groot gat. Net voor halfweg hoorde ik het "pitter-patter" van Pepijn niet meer en stond ik er dus nog een hele tijd helemaal alleen voor.
Aan de hand van mijn Garmin kon ik mijn exacte kilometersplits aflezen en merkte ik dat ik vanaf kilometer 12 toch wat trager begon te lopen. Het verwachte gebrek aan uithouding dus. Maar desondanks kon ik blijven doorzetten en kraakte ik nooit echt. Enkel de laatste kilometer, waarin nog 2 man passeerde, was er te veel aan. Van aanpikken was geen enkele sprake, overleven was de boodschap.
Redelijk leeg kwam ik over de streep in 1u02'35". Wat mij sinds vorig jaar opvalt, is dat ik steeds vaker echt vooraan in dit soort wedstrijden finish. Uiteindelijk stelt dat niet zoveel voor, maar het is altijd een beetje een "moral-booster".
Deze week volgt een rustweek met inspanningstest op de fiets. En daarna kunnen we aan het tweede trainingsblok beginnen. Op dit moment ziet het ernaar uit dat de Eindejaarscorrida in Leuven mijn volgende wedstrijd wordt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten