Eindelijk!!! Het is zover, eindelijk heb ik een triatlon gedaan met 3 goede disciplines. Eindelijk heb ik gelopen zoals het hoort. Eindelijk valt die last van mijn schouders. Eindelijk heb ik de geheime formule gekraakt en kan ik verder bouwen op dit "succes". Hoe dat tot stand kwam, heb ik in 2 delen neergeschreven. Een filmpje van de wedstrijd volgt eerstdaags...
Terwijl ik het gevoel had dat ik goed in vorm was voor deze wedstrijd kreeg mijn vertrouwen toch wel een knauw toen bleek dat het loopparcours met bijna 3km verlengd was, wegens een onafgewerkte brug. Misschien is dat wel een deel van mijn geluk geweest, daardoor was ik nog meer overtuigd van het besef dat ik "rustig" zou moeten fietsen.
Vrijdag reden Jeroen, Dani en ik richting Hückeswagen in het mooie Bergisches Land om het parcours te verkennen. Minder dan 20u voor de start van de wedstrijd was er nog niet veel te zien van een wedstrijd. Eens aangekomen aan de startlokatie net buiten het stadje waren 5(!) mensen aan het werk om alles in orde te krijgen. De wisselzone zag er alvast redelijk amateuristisch uit, gewoon een paar rekken op een hellende graszone, afgespannen met een paar rood-witte linten. Of hoe triatlon ook simpel kan zijn...
Bij de verkenning van het parcours werd meteen duidelijk dat het een mooie, maar zware wedstrijd zou worden. Zwemmen gebeurde in een stuwmeer, met water van ongeveer 20°C, beter kon dus niet. Eens uit het water volgde 250m bergop lopen naar de wissel - die ook nog eens bergop lag.
Daarna was het op de fiets over de dam rijden en meteen een kilometer lekker afdalen. Daarna volgde eigenlijk een lange klim van ongeveer 10km. Buiten een stukje in het begin van 12% was die nooit echt veel steiler dan 3-5% en kregen we tussendoor wel een paar stukjes afdaling, maar vermits we 4 rondes voor de kiezen kregen zou het wel zwaar worden. Eens het hoogste punt bereikt volgde een razendsnelle afdaling met nog een stuk serieus bergop op terug aan de dam te geraken.
Het loopparcours bestond uit een aanloopstrook van 5km, grotendeels bergaf terug naar het centrum van Hückeswagen. Daarna volgde 3 rondjes door een bosrijke omgeving, meestal op onverharde wegen. Buiten een zeer steile klim aan het begin van die rondes viel het profiel wel mee. Op het einde moest dus telkens 900m extra gelopen worden omdat een voetgangersbrug niet tijdig gerenoveerd geraakte en we naar de volgende brug moesten. Maar dat gold uiteraard voor iedereen, dus had het weinig zin daar te lang bij stil te staan.
Er werd gestart in 2 startgroepen. De eerste betrof een clubwedstrijd in het kader van de Nordrhein Westfalen Liga, waarbij de tijden van de 4 beste atleten samengeteld werden. Deze mannen vertrokken om 8u30. De individuele wedstrijd mocht een kwartier later te water.
Nadien werd dan een algemeen klassement opgesteld, maar dat slaagt eigenlijk nergens op. De betere atleten zaten uiteraard in de eerste startgroep, wat hen het voordeel opleverde om in groep te zwemmen - en vooral te fietsen!!! Ik dacht dat het in België erg was, maar daar doen verwoede stayerfans zelfs nog moeite om de schijn van een paar meter afstand hoog te houden. Afgelopen zaterdag kruiste ik eigenlijk gewoon een ploegentijdrit van 150 atleten. Ik telde ook welgeteld 1 scheidsrechter om hen op andere ideeën te brengen. Op die manier kan je makkelijk 1 minuut sneller rijden per 10km en nog frisser aan het lopen beginnen. De fietstijden van de eerste groep zijn dan ook gemiddeld 8 minuten sneller dan de eerste atleten uit de 2de groep. En om geen appelen en citroenen te vergelijken zal ik in deel 2 van mijn wedstrijdverslag enkel spreken over de 2de startgroep.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten