Ik heb dit jaar last om in gang te geraken. Dat heeft een aantal redenen die ik reeds uitvoerig besproken heb: werk, personal issues, vermoeidheid van de ironman... Maar sinds vorige week gaat het plots een stuk beter.
Dani was op business trip naar Lissabon en ik moest een week voor mezelf zorgen. Ik vreesde voor een zoveelste luie week waar ik niet veel meer deed dan werken, thuiskomen en de TV aanzetten. Maar dinsdag klikte er iets in mijn hoofd. Ik zat voor de buis, me te ergeren aan het gebrek aan kwaliteit en bedacht me plots dat ik een keuze had. Een keuze om dat vermaledijde ding uit te zetten en iets anders te doen. Met nog 20 minuten te gaan voor de zwemtraining, was de keuze snel gemaakt. Ik moet zeggen dat ik het me nog niet beklaagd heb.
Alle dagen minstens 1 keer getraind en verder ook niet stilgezeten. Te vaak verstop ik mij achter mijn "zware" trainingen om andere dingen te laten liggen. Terwijl dat natuurlijk larie is.
Tenslotte heb ik zelf voor triatlon gekozen. Ik ben altijd streng voor mensen die zeggen dat ze zoveel moeten laten omdat ze aan triatlon doen. Met uitzondering van tijd die je niet met je kinderen kan doorbrengen zijn al die andere opofferingen te wijten aan je eigen keuze (uiteraard is de steun of tenminste goedkeuring van je partner vereist).
Omgekeerd geldt die redenering natuurlijk ook, ik had er zelf voor gekozen om de afgelopen weken de makkelijke weg te kiezen en niet te trainen omdat ik het te druk had. Alleen leerde een eerlijke analyse me wel dat ik naast die drukte nog (te) veel vrije, onbenutte tijd had, dus hield dat argument eigenlijk geen steek meer. Eens dat besef helemaal was doorgedrongen was de omschakeling niet eens zo drastisch.
Dat betekent geenszins dat ik met grote doelen en plannen begin, maar dat ik mijn strategie van minidoelstellingen voorlopig voortzet. Kleine objectieven die ik dan blijvend kan verderzetten. Vorige week haalde ik alvast de eerste door terug elke ploegtraining te gaan zwemmen, deze week ligt de bijkomede nadruk op gestructureerde looptraining. Dat betekent dat ik mijn fietsen deze week beperk tot een minimum, maar dat ik minstens 4x probeer te zwemmen en lopen.
Op die manier kies ik ervoor om terug triatleet te worden. De eerste draft van mijn wedstrijdkalender begint ook stilaan vorm te krijgen. Ik begin meteen internationaal met een duatlon in Duitsland (vlakbij de familie van Daniëlle), daarna mogelijk de 1/4 van Geel (afhankelijk van familiale verplichting), dan hopelijk 1/2 van Niederbronn-les-bains (als Rutger mij binnenkrijgt) en een week later 1/2 van Leuven (wegens thuiswedstrijd). Dat zijn mijn keuzes op dit moment...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten