Net zoals computers (van het verkeerde merk) wel eens last krijgen van virussen, zijn mensen er ook niet immuun voor. Ik kan het weten want ik ben aan mijn tweede week ziek zijn begonnen. Vorige week maandag had ik een hevige koortsreactie op een virale infectie die maar niet weg wil. De eerste dagen ging dat gepaard met een keelontsteking, daarna met overmatige slijmproductie en sinds het afgelopen weekend een loopneus.
Lopen is nu net wat ik niet heb kunnen doen. Ondertussen al een hele week niet, mijn zwaarste trainingsweek dan nog wel. De eerste dagen echt van ziek te zijn, de dagen daarna (slijmperiode) omdat ik niet kon ademen en het afgelopen weekend omdat ik geen gat vond in de niet aflatende regenbuien bij 3°C. Nu kan ik (hopelijk) de komende dagen terug wat trainen en wat minder taperen voor de komende marathon, maar mijn perfect lopende voorbereiding is er min of meer aan.
En het ergste van alles is dat ik niet het gevoel heb dat er echte beterschap op komst is. Er zijn al momenten geweest dat ik eraan gedacht heb toch maar geen marathon te lopen. Mijn tijdsdoel van 3 uur halen, wordt gigantisch moeilijk. En zomaar de afstand lopen hoeft ook niet meer, wegens reeds 2 keer gedaan in een ironman.
Ik heb daarnet toch beslist te starten en wel omdat dit een te vaak terugkerend fenomeen aan het worden is. Mijn voorbereidingen worden altijd wel eens verstoord, de ene keer al op een crucialer moment dan de andere keer. Lopen zal ik dus, hoe snel en met welke ambitie blijft nog even een vraagteken.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten