Ploegleider voor een dag

Sinds het einde van zijn actieve carrière als wielerprof is Kurt Van De Wouwer ploegleider bij het beloftenteam van Davo. Zaterdag was ik uitgenodigd om een rit uit de ronde van Anwerpen te volgen vanuit de auto. Een uitgesproken kans en ik heb geen twee seconden moeten nadenken om erop in te gaan.

's Morgens gingen we nog eerst een beetje 'losrijden', maar ondanks zijn 'ex-prof' statuut betekent dat nog iets anders dan bij een doorsnee amateur triatleet. Losrijden gebeurt tegen 35km/u, omdat hij "al drie dagen niet gereden had, dan sta ik hevig". Komt daarbij dat Kurt zich misrekent had in het parcours, waardoor we ons moesten haasten om tijdig terug te zijn. De laatste 30km zijn we dan ook niet veel onder de 40km/u geweest met de wind op kop. Halverwege dat blokje kon ik niet meer op kop komen en was ik blij dat ik in het wiel zat.

Na een supersnelle douche en maaltijd in de auto om het materiaal te halen. Fietsen op het dak, koffer vol wielen, bidons in de koelbox, ... en op naar de start. Daar was een kleurrijke drukte van jewelste, er stonden maar liefst 30 ploegen van 6 renners aan de start.

De Litouwse nationale ploeg reed in ronde van Antwerpen iedereen naar huis en bepaalde ploegleiders smeedden samen plannen om die hegemonie te doorbreken. Op een smal wegje in de eerste ronde zouden ze met een aantal ploegen wegrijden en het veld lamleggen door over de breedte van de weg te rijden. We waren nog niet vertrokken en "we zaten al in de slag".

Stipt 2u vertrok de caravaan en ging het tempo meteen de hoogte in. Het plan zou gelukt zijn, ware het niet dat een van 'onze' renners tegen de grond ging en het peleton volledig in 2 stukken brak. Snel depanneren en de gevallen renner terug in de groep brengen. Fenomenaal om te zien hoe zo'n belofte op luttele centimeters van de achterbumper tegen 75km/u (!) terugkomt.

Ondertussen was er een kopgroep van 29 renners ontstaan met 4 Davo-renners. Slechts een ploeg deed beter, de Litouwers. Alles samenhouden en met snelle men Michael Van Staeyen op een sprint gokken, zo oordeelde Van De Wouwer. Opvallend trouwens hoe goed je een koers kan volgen puur op basis van "Radio Tour". Als 6de volgwagen zie je de renners maar 25% van de tijd, maar geen detail van de wedstrijd gaat verloren, door de communicatie van de wedstrijdleiding. Halverwege de race had onze sprinter dorst en moest ik zelfs in actie schieten, bus aannemen (niet zoals bij de profs weggooien) en een volle afgeven met professionele duw. Van pure spanning vergat ik ze bijna los te laten.

Ook opvallend is de technisch lage kwaliteit van het oortjessysteem. Met drie mensen in de auto konden we niet eens altijd verstaan wat de renners trachtten te communiceren. Volgens de ploegleider was dit materiaal nochtans top-of-the-line. In de Tour gaat het er ook zo aan toe blijkbaar. Primitieve toestanden.

Vooraan veranderde er niets meer en gingen we naar de verwachte spurt. Van Staeyen kreeg de directieven in het wiel van Goddaert te kruipen en zo geschiedde. Alleen geraakte hij er niet meer uit en won de jonge renner van Jong Vlaanderen. De Davo-renner eindigde 3de en met nog 3 anderen in de top-20 deed de ploeg het schitterend.


Mijn dag was alleszins geslaagd, een blik op de koers van binnenuit, een blik ook op de toekomst van het wielrennen, want het staat vast dat een aantal van deze jonge mannen op termijn zullen doorgroeien naar de profs. Kan ik binnen een paar jaar zeggen dat ik die mannen nog heb zien koersen bij de beloften.