Parcoursverkenning

Zondag trok ik met Rutger en Tine naar Niederbronn-les-bains in de Franse Vogezen om het parcours van de Quelle Challenge France te verkennen. De wedstrijd is binnen 2 weken, nog 14 dagen om me neer te leggen bij het feit dat zondag 25 mei pijn gaat doen.

Met een proftriatleet op verkenning gaan heeft zo zijn voordelen, bij aankomst kwam de 'race director' himself ons begroeten om ons te begeleiden op het loopparcours. We kregen meteen ook alle details over de aankomst en wissels mee. Het lopen is eigenlijk heel simpel, een vlakke aanloopstrook van 2km, dan een klim van 2km, een korte afdaling, nog eens een klim van 1,5km en vandaar alleen nog bergaf, met als toetje in de laatste 2km een stuk afdaling van 400m aan 15%!!! En dat doen we twee keer. De boodschap is dus om energie te sparen voor het lopen. Beter nog, voor de tweede ronde van het lopen...

Lunch kregen we ook nog aangeboden bij Guy thuis: lekkere pasta met verse kerstomaatjes, gekruid met toffe verhalen over alle proftriatleten die hij begeleidt. Die kerel heeft een echte droomjob...

Daarna trokken wij naar de zwemstart in Mouterhouse om aan de verkenning van het fietsparcours te doen. Daar zit het venijn hem eens niet in de staart. Na 5km krijg je meteen de langste klim van de dag voorgeschoteld met maximaal 10% stijgingspercentage. Na een stukje op de kam volgt een tweede deel van de klim, meteen het steilste klimwerk van de dag. De afdaling terug naar de zwemstart is snel, maar niet bochtig, dus is de tijdritfiets het aangewezen ros.

De tweede lus is vooral in het begin zwaar, met een 20-tal kilometer vals plat bergop, gevolgd door een even lange afstand vals plat bergaf en een lang stuk door het bos. Tot slot nog de eindklim van 2km in drie etappes en een razendsnelle afdaling naar de tweede transitiezone.

Conclusie: je kan hier snel fietsen, maar dan vrees ik dat de afsluitende 21,1km een ware calvarietocht zullen worden. Het woord 'Challenge' in de naam van de wedstrijd misstaat in ieder geval niet. Maar op een vreemde manier heb ik eens zoveel zin in de wedstijd als voordien. Bring it on...